و اما جریان دوستای با مرام مناول از سحر خانمی عزیزممنون که معرفت خودشو نشون داد و از حال خودش با خبرم کرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وقتی وارد دبستان شدم زیاد از محیط مدرسه خوشم نمیومد .تا اينكه تو مدرسه با اكرم كه همسايمون هم بود اشنا شدم خيلي صميمي شديم تا جايي كه تو مدرسه بهمون ميگفتم دوقلوهاحتي نمره گرفتنامون هم مثل هم بود.

وقتي خواستم برم راهنماي با هم تو يه مدرسه ثبت نام كرديم اونجا بود كه با فاطمه دوست شديم شديم سه تا دوست كه خدا ميدونه چه روزهاي خوبي با هم داشتيمفاطمه خيلي دل نازك بود .يادمه هر وقت يكيمون سر مساله اي ناراحت ميشد يا داشت گريه ميكرد سه تامون با هم گريمون ميگرفت نميتونستيم كوچكترين ناراحتي هم رو ببينيم من از هر دوتاشون رو دوستام حساس تر بود يه روز به فاطمه گفتم فردا برا ناهار بيا خونمون اونم گفت اگه خونوادم اجازه بدن باشه.فرداش اومد و اكرم هم اومد خنده هاي اون روز رو هيچ وقت فراموش نميكنم خيلي دلخوش بوديم فارغ از  جدايي هاي فردا كه حتي به فكرمون هم نميرسيد

يه روز هم من رفتم خونشون ناهاروقتي رفتم ديدم اوضاع ماليشون خيلي خوب نيست ناراحت شدم اما نذاشتم بفهمه كه غصشو خوردم ان روز هم گذشت سال اخر راهنمايي  اخراي سال بود كه گفت برام خواستگار اومده منم نامزد كرده بودم .خيلي پسره رو دوست داشت هنوز امتحانهاي ترم اخرو نداده بودم كه من ازدواج كردم. بعدشم كه با هم تماس داشتيم اكرم كه سرش به درس گرم بود .ولي فاطمه ديگه ادامه نداد.

يه روز كه بهم زنگ زد شروع كرد به گريه كردن منم با گريه اش گريه كردم با اينكه نميدونستم چشهوقتي اروم شد گفت كه خيلي بد بختم گفتم چرا ؟گفت كسي كه اينهمه دوسش داشتم حالا فهميدم تو تهران زن و زندگي داشته منم ديگه چشممو بستم دهنمو باز كردم هر چي بلد بودم نثارش كردم و گفتم بي خيال چيزي برا تو فراوونه شوهر خوب تازه ۱۶ سالته.

هر وقت بهم زنگ ميزدم كلي بهش دلداري ميدادم .يه سال بعد گفت پسر خاله ام اومده خواستگاري گفتم خوبه دوسش داري؟ گفت اره ولي اخلاقش يه جوريه.خلاصه بعدش فهميدم شكاكه.روز عروسيش اصلا خوشحال نبود.موفع خدا حافظي اگه يه خورده ديگه صبر ميكردم ممكن بود داماد شكاك بهمون مشكوك بشه با اون چشماي اشك الودمون

ديگه ازش خبري نشد تا يه سال ونيم منم زنگ ميزدم كسي جواب نميداد يه روز مادرش گوشي رو برداشت بعد سلام و احوالپرسي از فاطمه پرسيدم گفت يه ني ني ۷ ماهه داره باورم نشدگفت خونشون تلفن ندارن گفتم بگو حتما باهام تماس بگيره و بعدش گوشي رو گذتشتم كلي بيادش گريه كردم و تا امروز كه ۸ سال از اون سال ميگذره هنوز منتظر زنگشم خونشون هم كسي جواب نميده .

اكرم هم كه با پسر داييش عروسي كرد بعد ۷ سال فهميد شوهرش مشكل داره و بچه دار نميشه .من هميشه باهاش در ارتباط بودم وفتي زنگ نميزد ميگفتم حتما حالش خوش نيست خلاصه بعد از كلي دكتر رفتن ۹ ماه خوابيدن مطلق خدا يه دختر ماماني بهش داد .حالا بماند من تو اين مدت چقد بهش سر زدم و از تنهايي درش اوردم الان كه دخترش يه سال و نيمه .بازم من بهش زنگ ميزنم واقعا دلم هواشو ميكنه وقتي زنگ ميزنم  يه ساعت حرف ميزنيم ولي وقتي بهش ميگم يه بار هم تو زنگ بزن ميگه به خدا يادتم ولي وقتشو ندارم منم ناچار قبول ميكنم چند باري هم با همسرش برا شام خونمو ن اومدن  ما هم رفتيم منزلشون.الان سه ماهه كه خودمو قانع كردم زنگ نزنم ببينم كي زنگ ميزنه

من از فاطمه گله اي ندارم .فقط از ته دل از خدا ميخوام هر جا هست با شوهرش خوش و خرم زندگي كنن با دختر عزيزش كه هميشه ارزو داشتم ببينمش

شايدم يه روز برم در خونه مادرش و ازش خبري بگيرم

اميدوارم دوستاي شما با شما همچين كاري رو نكنن

امشب میخوام بنویسم از بی معرفتی بی احساسی و در کل ساده بودن خودمو بنویسم.

میخوام از دوست و دوستی هایی که اولش چقد شیرینه و ادم فکر میکنه هیچ وقت تموم شدنی نیستن بگم.ولی با بی معرفت بودن طرف تبدیل میشه به یه مشت خاطرات شیرین که باید وقتی به خودشون نیاز داری به خاطراتی که با هاشون داشتی فکر کنی من فکر میکنم هیچ کس به اندازه من به فکر دوستش نبوده.من تو زندگیم کلا دو تا دوست صمیمی که میشه گفت  حتی از خواهر هم به هم نزدیکتر بودیم داشتم .اما الان مطمینم اونا حتی منو یادشون هم نمیاد.

نمیدونم باز چم شده که دوست دارم از روزهایی که با هم داشتیم حتی بعد از ازدواجم با اونا بنویسم .اره منویسم شاید یه روز ادرس وبم رو بهشون دادم تا بفهمند دیگه میخوام جار بزنم که هنوزم دوستشون دارم و بیادشون هستم.

من خیلی سخت با یکی دوست میشم ولی اگه دوست شدم  دیگه محاله تنهاش بذارم و فراموشش کنم(مثل یه دوست نتی که اسمش سحر خانمیه و یه مدته با هم اشنا شدیم و چند باری هم زنگ زده و حرف زدیم ولی مدتیه دیگه نت نمیاد و کم حرف شده خیلی نگرانشم )

خیلی حرف زدم بقیه ماجراهای دوستای با مراممو میذارم برا بعد

شاد باشید

زندگی یک آرزوی دور نیست

زندگی یک جست و جوی کور نیست

زیستن در پیله پروانه چیست؟زندگی کن

 زندگی افسانه نیست گوش کن ! دریا صدایت میزند

 هرچه ناپیدا صدایت میزند جنگل خاموش میداند تو را

با صدایی سبز میخواند تو را زیر باران آتشی در جان توست

 قمری تنها پی دستان توست پیله پروانه از دنیا جداست

زندگی یک مقصد بی انتهاست هیچ جایی انتهای راه نیست

 این تمامش ماجرای زندگیست

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه ی عشق.

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد منو تو برود .

زندگی حس غریبی است که مرغ مهاجر دارد .

زندگی سوت قطاری است که در خواب ژلی می ژیچد.

زندگی دیدن یک باغچه از شیشه ی مسدود هواپیماست.

خبر رفتن موشک به فضا

لمس تنهایی ماه

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر.

زندگی شستن یک بشقاب است.

زندگی یافتن سکه ی دهشاهی در جوی خیابان است .

زندگی مجذور آیینه است

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما

زندگی هندسه ی  ساده ی تکرار نفسهاست

هر کجا هستم باشم

آسمان مال من است

پنجره ،فکر،هوا،عشق،زمین مال من است ...

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد

عشق فراموش کردن نیست بلکه به خاطر سپردن است ،

عشق گوش دادن نیست بلکه درک کردن است

عشق جا زدن و کنار کشیدن نیست

بلکه صبر داشتن و ادامه دادن است

مرد جوان در مرتع ، به انتظار اولین گاو ایستاد . در طویله باز شد و بزرگترین و خشمگین ترین گاوی که تا حالا دیده بود به بیرون دوید . فکر کرد گاوهای بعدی ، گزینه بهتری خواهند بود ، پس به کناری دوید تا گاو از مرتع بگذرد و از در پشتی خارج شود .

 دوباره طویله باز شد . باور نکردنی بود !

 در تمام عمر چیزی به این بزرگی و درندگی ندیده بود . گاو سُم به زمین می کوبید و خرخر میکرد . جوان بار دیگر با خود فکر کرد گاو بعدی هر چیزی هم که باشد ، از این بهتر خواهد بود . به سمت حصار ها دوید و گذاشت گاو دوم نیز از مرتع عبور کند .

 برای بار سوم در طویله باز شد .

 زندگی پر از فرصت های دست یافتنی است . بهره گیری از بعضی فرصت ها ساده است و بعضی مشکل . اما زمانی که بهشون اجازه می دهیم رد بشوند و بگذرن ( معمولاً در امید فرصت های بهتر در آینده ) ، این موقعیت ها شاید دیگه موجود نباشن . برای همین ، همیشه اولین فرصت رو بچسب !!!  

خیلی وقته نیومدم بنویسم چون وقتشو نداشتم الان اومدم با یه پست متفاوت .

میدونید که پسته محصول رفسنجانه و الان که دارم اینا رو مینویسم زمان برداشت

پسته تموم شده و دلیل نیومدن منم همین بود.یکی از دوستان میگفت من هنوز یه

 عالمه پسته رو یه جا ندیدم برا همین تصمیم گرفتم تا حدودی مراحل برداشت این

محصول رو همراه با عکس از کارگاه ضبط پسته براتون بذارم شاید برا بعضی ها جالب باشه.

عکس پایین چند عکس از باغ پسته ست

در اینجا پسته به وسیله این دستگاه پوستش جدا میشه

وعکس پایین مربوط به نواری هست که پسته روی اون حرکت میکنه و چند نفر دو طرف نوار پسته های پوست دار و خرابشو بر میدارن و بعد ازتمیز کردن داخل یه فرغون بزرگ که مخصوص حمل پسته هست میریزه

بعد پسته ها رو روی  زمین میریزیم بعد از دو روز که مغز پسته کاملا خشک شد اونو جمع میکنیم

و این بود جریان کارگاه ضبط پسته ما